صد جو ز چشم راندم و این خاصیت نداد
کز هفت بحــــر فیض به خاکم رسد نمی
گیرم بهشت گشت مقرر مـرا ،چه سود
کاندر خمیر تافته دارم جهنمــــــــــــــــی
نگذاشت کبر و وسوسه عقل بوالفضول
تا دیو نفس سجده برد پیش آدمــــــــی
احوال آسمان و زمین و بشـــــر مپرس
طفلی و خاک توده ای و نقش درهمی
در دفتر حیات بشـر کس نخوانده است
جز داستان مرگ،حدیث مسلمــــــــی
نخوت ز سر بنه که به بازار کبـــــــــریا
سرمایه دو کون نیرزد به درهمـــــــی
از حد خویش پای فزونتر کشــی سنا
گر دور چرخ با تو مدارا کند کمــــــــی
نظرات شما عزیزان:

.gif)
.gif)
.gif)